วันอาทิตย์ที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554

ความเป็นจริง

สุขก็อยู่กับเราไม่นาน  
ทุกข์ก็อยู่กับเราไม่นาน
สุขเคยแวะผ่านมาแล้วก็ไป  
ทุกข์ก็เป็นเฉกเช่นกัน

การสูญเสียเป็นส่วนหนึ่งของวัฏจักร
ไม่มีอะไรอยู่กับเราตลอดไป

ตัวเรา...ยังไม่รักตัวเราเองเลย
แล้วทำไมต้องเรียกร้อง...ให้คน...อื่นมารักเราด้วย

อย่าคาดหวัง

อย่าหวังว่า……ใครจะเป็นได้อย่างใจเราต้องการ
เพราะตัวเราเองบางครั้งก็ไม่ได้อย่างใจตัวเองเช่นกัน

อย่าหวังว่า……จะต้องให้ใครรักเราตลอดไปโดยไม่เปลี่ยนแปลง
เพราะเราเองก็พร้อมที่จะเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลาเมื่อเรารักใคร

อย่าหวังว่า……ใครจะเข้าใจเราทุกเรื่อง
เพราะบางเรื่องราวเราเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเช่นกัน

อย่าหวังว่า……จะมีใครสักคนอยู่เพื่อเรา
เพราะบางครั้งเราเองก็ไม่รู้ว่าจะอยู่เพื่อใคร….แต่ต้องอยู่เพื่อตัวเอราเอง

อย่าหวังว่า……ใครคนหนึ่งจะดี…และสวยงามสำหรับเราตลอดไป
เพราะเราเองบางครั้งก็ไม่ได้ดีกับเขาเสมอไปไม่ใช่เหรอ

อย่าหวังว่า……ใครคนหนึ่งจะหยุดชีวิตไว้ที่คุณ
ถ้าคุณไม่พร้อมจะหยุดที่เขาเช่นกัน

ไม่ว่าใครต่อใครที่ “ เขาเล่าว่า “ “เค้าบอกว่า “ (ซึ่งไม่รู้ว่าเป็นใคร)
บอกเล่าเรื่องราว เปรียบเทียบ “ ความรัก “ ไว้สวยงามถูกต้องและเป็นจริงอย่างไร
แต่……
จงถามใจคุณเองว่าคุณรู้จักความรัก…อันเกิดจากตัวคุณเองมากน้อยแค่ไหน ?

อย่าหวังว่า……ความรักให้อะไรคุณบ้าง
แต่จงสุขใจเมื่อได้มีความรัก ((จะดีกว่าไหม))